صفات خداوندی
( وَ مِنْ خُطْبَةٍ لَهُ عَلَیْهِ السَّلامُ: ) الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى بَطَنَ خَفِیَّاتِ الْأُمُورِ، وَ دَلَّتْ عَلَیْهِ أَعْلامُ الظُّهُورِ، وَ امْتَنَعَ عَلى عَیْنِ الْبَصِیرِ، فَلا عَیْنُ مَنْ لَمْ یَرَهُ تُنْکِرُهُ، وَ لا قَلْبُ مَنْ أَثْبَتَهُ یُبْصِرُهُ، سَبَقَ فِى الْعُلُوِّ فَلا شَىْءَ أَعْلى مِنْهُ، وَ قَرُبَ فِى الدُّنُوِّ فَلا شَىْءَ أَقْرَبُ مِنْهُ. فَلا اسْتِعْلاؤُهُ باعَدَهُ عَن شَىْءٍ مِنْ خَلْقِهِ، وَ لا قُرْبُهُ ساواهُمْ فِى الْمَکانِ بِهِ، لَمْ یُطْلِعِ الْعُقُولَ عَلى تَحْدِیدِ صِفَتِهِ، وَ لَمْ یَحْجُبْها عَنْ واجِبِ مَعْرِفَتِهِ، فَهُوَ الَّذِى تَشْهَدُ لَهُ أَعْلامُ الْوُجُودِ، عَلى إِقْرارِ قَلْبِ ذِى الْجُحُودِ، تَعالَى اللَّهُ عَمَّا یَقُولُهُ الْمُشَبِّهُونَ بِهِ، وَ الْجاحِدُونَ لَهُ عُلُوّاً کَبِیراً.
ترجمه نهج البلاغه – مترجم: محمد دشتی
صفات خداوندى
خداشناسى
ستایش خداوندى را سزاست که از اسرار نهانها آگاه است، و نشانههاى آشکارى در سراسر هستى بر وجود او شهادت مىدهند، هرگز برابر چشم بینندگان ظاهر نمىگردد، نه چشم کسى که او را ندیده مىتواند انکارش کند، و نه قلبى که او را شناخت مىتواند مشاهدهاش نماید، در والایى و برترى از همه پیشى گرفته، پس از او برتر چیزى نیست، و آنچنان به مخلوقات نزدیک است که از او نزدیکتر چیزى نمىتواند باشد. مرتبه بلند او را از پدیدههایش دور نساخته، و نزدیکى او با پدیدهها، او را مساوى چیزى قرار نداده است. عقلها را بر حقیقت ذات خود آگاه نساخته، اما از معرفت و شناسایى خود باز نداشته است. پس اوست که همه نشانههاى هستى بر وجود او گواهى مىدهند و دلهاى منکران را بر اقرار به وجودش واداشته است، خدایى که برتر از گفتار تشبیه کنندگان و پندار منکران است
منبع:نهج البلاغه
بسم الله()